biraz ilgi,biraz alaka ama hepsi şefkat sosunda

komik bir yemek tarifi.ama nedense aranılan lezzet gibi duruyor şu hayatta.sanki pek çok insanın ki bunlar yemek seçenler olsun,tek bir noktada buluşturabilecek bir yemek yapmak demek bu malzemeler.

insanlara ihtiyaç duyuyor değil mi insanoğlu.çok enteresan şekilde yalnız kalmak her zaman iyi gelmiyor bu ufacık bedenlerimize.nefes alamıyoruz bazen sahip olduğumuz ciğerlerle yada yetmiyor bize o hep yetindiklerimiz...

küçüklüğünden beri varmıdır bir kişi çıkıpta hasta iken ilgi görmek beni üzüyor diyen...bilmem vardır heralde çünkü bu hayatta herşeyin olabileceğine inanıyorum ben artık,çok sevdiğiniz bir şeyi yaparken ölebilir,yada nefret ettiğiniz bir yerde hayatınızı değiştiren insanla karşılaşabilirsiniz veya hastayken insanlara surat yapar onları bezdirirsiniz...hayat işte.

eleştirel bir yazı değil bu,bu noktada belirtmek istedim çünkü bahsedilen benim fikirlerimse burada en fazla kendimi eleştiriyorumdur.çünkü cevap hakkı kısıtlı bir yerde konuşmak ve sonra kendini haklı görmek ancak başka insanlara yakışır ve ne mutlu ben öyle insanları tanımıyorum,en azından bireysel anlamda..

ritüeller,bu hayatta herkesin sahip olduğu değişmez olmayan ama değişmesi çok zor olan,bazen adı karakter özelliği,bazen inat yada bazen aptallık olarak değerlendirilen herşey bence..ki bende bu aptallıklara ah pardon ritüellere sahip olan biriyim elbette.

sizler keyfinizin kaçtığı anları neden sevmezsiniz? yanlış oldu aslıda soru şekli,insan keyfinin kaçmasını kendisi için mi istemez yoksa çevresi için mi? evet bu gayet yakışıklı oldu.neyse genel cevap insani normal bencillikten kendi için olmalı.ama ben bir türlü buna katılamıyorum.ben mutsuz yada herhangi bir nedenle durgunken daha çok etkilediğim insanları görmeye başlıyorum..sıkıldım sonra devam edelim bu konuya..